Blog

Posted in Filipino Poetry

Sam pala taya, Sampalataya

Nagtagpo na naman ang landas ng gabi at umaga
At sa malimit na pagkakataon
Gaya ng nangyari lang kahapon
'Di na naman maaninag ang dapat na nagliliwanag

"Si Sam na pala taya e, inuman na!"
Paulit-ulit isinasambit
ng mga kabarkadang mapilit, nangungulit,
Pinipilipit ang paniniwala mo
Iniaalis ang pagkakakapit mo
Sa mga aral na katatanggap mo lang nang isang araw

Naalala mong muli 
Ang narinig mong payo ukol sa buhay
"Maiksi lang ang buhay. Dapat sulitin 'to at patingkirin ang kulay"
At dahil nga sa kagustuhan mong kulayan ang buhay
At sa barkada'y makibagay 
Hinayaan mo na lang na minsan pa ay magpatangay

Ngunit
Sa kalagitnaan ng kasiyahan
Dumapo ang 'yong paningin 
Sa isang maliit na kahon
Kulay pula, may mga puting letra
Malinaw na nakasulat ang salitang LIWANAG

Ang boteng kanina mo pa hawak
Ay dagling tumigil sa ere
Nanatiling bukas ang bibig mo
Pagkagulat ay bakas sa mukha mo
Nagtaka ang buong tropa, natawa ang ilan sa kanila

Natauhan,
Bigla mong naunawaan
Ang salitang IWAN sa "lIWANag"
Dapat ay lubusan mo nang iwan
Ang mga gawaing pansanlibutan
Nang sa gayon ay ganap ka nang magliwanag

Makalipas ang ilang mga araw,
"Si Sam pala taya ngayon. 'Di ba Sam papainumin mo kami?"
Minsan mo pang narinig ang pamilyar na mga kataga
Pero dulot ng iyong pagsampalataya
Kinaya mo nang ngumiti na lang sa kanila
Ipihit ang 'yong mga paa
At taas noong tumungo sa kapilya.
Posted in English Poetry

Lost Friend

I have a friend
a guy friend who's close enough to be a boyfriend
an in between of brother and best friend

He makes me feel special
treats me like a lady when I am not ladylike
comforts me whenever darkness enclasp me

He strips off his armor
so I can see him emotionally naked
he allows my energy to lift him up when he's feeling down

We love each other with no malice
and I know I should be glad to have him as a friend
but I am not, for I am now abandoned

I am left with memories of his laughter and tears,
of his eyes that always turn into straight lines,
with idea of him talking to me about his dreams

I had a friend
a guy friend who is now far enough to be called a friend
an in between of memory and illusion.

Photo credit:http://enpundit.com/powerful-black-and-white-photography-by-benoit-courti/

 

Posted in Filipino Poetry

Salamat Ako’y Namulat

Pinaalala sa'kin ng ulap
na okay lang maging mahirap
dahil mas madalas pang tumingala ang mga taong dukha,
mas malimit nilang nakikita
ang gandang 'di basta maipamamalita

Tama naman hindi ba
karamihan sa nakatataas bihira na ngang tumingala
madalang pang magpakumbaba

Muli, binulungan ako ng hangin
na Ikaw ang dapat kong lapitan
Ikaw ay nararapat kong sambahin
hindi ang mga taong mapagmapuri
o ang sarili kong katangian

Tinakpan ng araw ang aking mga mata
tinulungan ako nitong makita
ang lahat ng kabutihan Mo sa pamamagitan ng pakikiramdam

Ipinadama sa akin ng bagyo
ang tunay na kahulugan ng katatagan
ipinadama sa akin ng lindol
ang tibay na Sa'yo ko lang makakamtan

Nadama ko ang yakap ng pag-ibig Mo
sa mga gabing kaylamig
sa mga umagang binalot ng dilim
nadarama ko ang aktibo Mong pakikinig
sa mga dalangin kong mataimtim

Bawat damdamin at bawat gawin
ay nagpapahayag ng kapangyarihan,
ng Iyong kaluwalhatian

Kaya salamat ng marami
salamat sa ganitong kaloob,
sa ibiniyayang pagkaunawa 
at sa pagpapalakas ng aking loob

salamat sa'yo Ama
pinahintulutan mong ako'y mamulat
hindi lang basta makakita.

Photo credit: https://www.flickr.com/photos/thomas_g_clark/6033219945
Posted in Prose

Capital D

Please don't let the sparkle in your eyes die from never-ending disappointments.
I want you to feel that I am here, you're not alone
and yes, you really are not alone.
You are currently living with a girl named Depression.
Depression always goes along with you, whether at work or at home.
She almost invades your space. She almost leads you to that case wherein you'll
get suffocated. You almost let her darken your world. You almost let her drown
you with tears from no origin. You often give her a chance to live fuller than
you. 
I am hoping that girl can be untagged from you whenever I hug you.
"Do you feel any better?", my frequently asked question to you. And when the same
answer is being told, I get a feeling that she also wants to befriend me.
I almost let her sleep with me. She occasionally dine in with me.
How I wish I am murderer so we can rid of her. 

Photo credit: Jana Stolzer, https://www.smashingmagazine.com/2008/06/beautiful-black-and-white-photography/
Posted in Filipino Poetry

Mga Letrang Mahiwaga

Bawat sulat mo ay matiyaga kong binasa
inabangan ang pagtatalik ng 'yong papel at pluma
ang pagdampi ng mga tinta sa kanlungan ng bakanteng pahina
ang pagbuhos ng emosyon mula sa mga nakalipas
ang patuloy na pag asa sa pamamagitan ng pagtakas

Hindi ka nag-atubiling sulitin ang pagkakataon
kung sa'n posible ang pag ahon
hindi ka nagsawang mangarap at bumangon
sa araw-araw na hinubog ng iba't-ibang hamon
pinag-aralang mainam ang paghakbang palabas ng kahon

Ipinakita mo sa mga bukas ang isipan
ang katotohanan ng buhay, 
ang tunay nitong kulay

Inunawa ko ang mensahe ng bawat mong tula
pinatibay ng taglay nitong mga letra ang aking sikmura
kaya't nakayanan kong harapin hindi takasan
ang dilim kung sa'n di mo piniling maglakbay. 

Photo Credit: tumblr_static_99zkbh011dcso0okowswo04wg
Posted in Filipino Poetry

Lumayo, Lumaya

Isusulat ko sana
ngunit nabigla ako
sa luhang nakipag-unahan sa tinta
ng panulat na kanina ko pa ipinaiikot
sa mga daliri kong matagal nang nilisan ng 'yong pagkalinga

Natigilan ako,
hindi na 'ko nakapagsulat
subalit nakabuo ako
ng mapang mag uugnay sa ating mga damdamin
gamit ang mga patak ng tahimik na ulan mula sa'king mga mata

Nagulat ako
sa nabuong mapa sa aking imahinasyon
at sa nadurog na papel dulot ng aking emosyon

Nagulat ako..
hindi,
natakot ako
sa mga haplos ng hangin
na dati kong inihalintulad sa pag-ibig mo
na gustuhin ko mang ikulong sa sistema ko ay nakahanap pa rin ng daan palabas, 
ng landas sa pagtakas

Natakot akong sumulat muli
pero may isang taong nagpaalala sa akin
na ang pagtula ay pagpapalaya,
pagpapalaya ng damdaming pilit ikinukubli
pagpapalaya sa mga salita,
mga katagang hindi ko alam kung paano sa'yo isasambitla,
paglayo ng unti-unti sa mga nagdudulot ng sakit
pag alis sa nakasanayang pag-ibig 
at pag bitaw sa mahigpit na pagkakakapit.
Photo credit: Amine Fassi (http://www.thephotoargus.com/60-inspiring-examples-of-black-and-white-photography/)