Blog

Posted in English Poetry

Lost Friend

I have a friend
a guy friend who's close enough to be a boyfriend
an in between of brother and best friend

He makes me feel special
treats me like a lady when I am not ladylike
comforts me whenever darkness enclasp me

He strips off his armor
so I can see him emotionally naked
he allows my energy to lift him up when he's feeling down

We love each other with no malice
and I know I should be glad to have him as a friend
but I am not, for I am now abandoned

I am left with memories of his laughter and tears,
of his eyes that always turn into straight lines,
with idea of him talking to me about his dreams

I had a friend
a guy friend who is now far enough to be called a friend
an in between of memory and illusion.

Photo credit:http://enpundit.com/powerful-black-and-white-photography-by-benoit-courti/

 

Posted in Filipino Poetry

Salamat Ako’y Namulat

Pinaalala sa'kin ng ulap
na okay lang maging mahirap
dahil mas madalas pang tumingala ang mga taong dukha,
mas malimit nilang nakikita
ang gandang 'di basta maipamamalita

Tama naman hindi ba
karamihan sa nakatataas bihira na ngang tumingala
madalang pang magpakumbaba

Muli, binulungan ako ng hangin
na Ikaw ang dapat kong lapitan
Ikaw ay nararapat kong sambahin
hindi ang mga taong mapagmapuri
o ang sarili kong katangian

Tinakpan ng araw ang aking mga mata
tinulungan ako nitong makita
ang lahat ng kabutihan Mo sa pamamagitan ng pakikiramdam

Ipinadama sa akin ng bagyo
ang tunay na kahulugan ng katatagan
ipinadama sa akin ng lindol
ang tibay na Sa'yo ko lang makakamtan

Nadama ko ang yakap ng pag-ibig Mo
sa mga gabing kaylamig
sa mga umagang binalot ng dilim
nadarama ko ang aktibo Mong pakikinig
sa mga dalangin kong mataimtim

Bawat damdamin at bawat gawin
ay nagpapahayag ng kapangyarihan,
ng Iyong kaluwalhatian

Kaya salamat ng marami
salamat sa ganitong kaloob,
sa ibiniyayang pagkaunawa 
at sa pagpapalakas ng aking loob

salamat sa'yo Ama
pinahintulutan mong ako'y mamulat
hindi lang basta makakita.

Photo credit: https://www.flickr.com/photos/thomas_g_clark/6033219945
Posted in Prose

Capital D

Please don't let the sparkle in your eyes die from never-ending disappointments.
I want you to feel that I am here, you're not alone
and yes, you really are not alone.
You are currently living with a girl named Depression.
Depression always goes along with you, whether at work or at home.
She almost invades your space. She almost leads you to that case wherein you'll
get suffocated. You almost let her darken your world. You almost let her drown
you with tears from no origin. You often give her a chance to live fuller than
you. 
I am hoping that girl can be untagged from you whenever I hug you.
"Do you feel any better?", my frequently asked question to you. And when the same
answer is being told, I get a feeling that she also wants to befriend me.
I almost let her sleep with me. She occasionally dine in with me.
How I wish I am murderer so we can rid of her. 

Photo credit: Jana Stolzer, https://www.smashingmagazine.com/2008/06/beautiful-black-and-white-photography/
Posted in Filipino Poetry

Mga Letrang Mahiwaga

Bawat sulat mo ay matiyaga kong binasa
inabangan ang pagtatalik ng 'yong papel at pluma
ang pagdampi ng mga tinta sa kanlungan ng bakanteng pahina
ang pagbuhos ng emosyon mula sa mga nakalipas
ang patuloy na pag asa sa pamamagitan ng pagtakas

Hindi ka nag-atubiling sulitin ang pagkakataon
kung sa'n posible ang pag ahon
hindi ka nagsawang mangarap at bumangon
sa araw-araw na hinubog ng iba't-ibang hamon
pinag-aralang mainam ang paghakbang palabas ng kahon

Ipinakita mo sa mga bukas ang isipan
ang katotohanan ng buhay, 
ang tunay nitong kulay

Inunawa ko ang mensahe ng bawat mong tula
pinatibay ng taglay nitong mga letra ang aking sikmura
kaya't nakayanan kong harapin hindi takasan
ang dilim kung sa'n di mo piniling maglakbay. 

Photo Credit: tumblr_static_99zkbh011dcso0okowswo04wg
Posted in Filipino Poetry

Lumayo, Lumaya

Isusulat ko sana
ngunit nabigla ako
sa luhang nakipag-unahan sa tinta
ng panulat na kanina ko pa ipinaiikot
sa mga daliri kong matagal nang nilisan ng 'yong pagkalinga

Natigilan ako,
hindi na 'ko nakapagsulat
subalit nakabuo ako
ng mapang mag uugnay sa ating mga damdamin
gamit ang mga patak ng tahimik na ulan mula sa'king mga mata

Nagulat ako
sa nabuong mapa sa aking imahinasyon
at sa nadurog na papel dulot ng aking emosyon

Nagulat ako..
hindi,
natakot ako
sa mga haplos ng hangin
na dati kong inihalintulad sa pag-ibig mo
na gustuhin ko mang ikulong sa sistema ko ay nakahanap pa rin ng daan palabas, 
ng landas sa pagtakas

Natakot akong sumulat muli
pero may isang taong nagpaalala sa akin
na ang pagtula ay pagpapalaya,
pagpapalaya ng damdaming pilit ikinukubli
pagpapalaya sa mga salita,
mga katagang hindi ko alam kung paano sa'yo isasambitla,
paglayo ng unti-unti sa mga nagdudulot ng sakit
pag alis sa nakasanayang pag-ibig 
at pag bitaw sa mahigpit na pagkakakapit.
Photo credit: Amine Fassi (http://www.thephotoargus.com/60-inspiring-examples-of-black-and-white-photography/)

 

Posted in Filipino Poetry

Isipin Laman ng Isipan

Halika 
pasukin mo
silipin ang isipan ko

walang itinatago
suriin at pagmasdan mo

Basahin ang mga salita
mga ideyang lumalangoy sa isip ko
pagkairita ay pigilan
huwag nang magbulag-bulagan

Ito'y puno ng imahinasyon
hango o tungo sa ibang dimensyon
hindi kapani-paniwala
ngunit totoong nakahahalina

walang katapusang paraiso
ang laman ng isipan ko

halina't iwan ang kasalukuyan
ihubad ang kalasag, takot ay kalimutan

sariwain ang 'yong buhay
ibalik ang nawalang kulay
kamay ko ay hawakan
sabay nating hanapin ang kaligayahan

Photo Credit: https://www.pinterest.com/explore/black-white-photography/